Zasada dodatkowości

Począwszy od 1989 r. realizacja działań związanych z Funduszami Strukturalnymi opiera się na respektowaniu określonych zasad. Jest to bardzo istotne, ponieważ zasady te dotyczą procesu planowania, zarządzania, wdrażania i wykorzystania środków strukturalnych. Należy tu głównie wymienić: zasadę programowania, koncentracji, dodatkowości i partnerstwa.

Zasada programowania charakteryzuje się naciskiem władz Wspólnot na dofinansowywanie projektów kompleksowych i skierowanych na rozwoju regionalnym. Kolejna to zasada koncentracji, która jest wynikiem ograniczeń dotyczących środków finansowych, jakie są kierowane na rozwój polityki regionalnej, Choć środki te są wciąż zwiększane to i tak nie są one dość wystarczające dla wszystkich regionów UE. Unia zdecydowała, że większość środków (70%) jest kierowana na niwelowanie zacofania regionów, czyli realizację Celu l.

Zasada dodatkowości odnosi się do sposobu finansowania celów priorytetowych. Dotyczy ona kwestii wspierania puli środków krajowych, która jest przeznaczona na politykę regionalną a nie ich zastępowalności.

Z zasadą subsydiarności powiązana jest zasada partnerstwa. Dotyczy ona relacji między władzami publicznymi (organami wspólnotowymi, krajowymi, regionalnymi i lokalnymi), czyli tzw. partnerstwo instytucjonalne. A z drugiej strony dotyczy relacji pomiędzy władzami publicznymi, organizacjami społecznymi i podmiotami gospodarczymi nazywanego partnerstwem publiczno – prywatnym. W realizacji tej zasady chodzi o istnienie więzi współpracy pomiędzy zainteresowanymi stronami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>