Podsumowanie i wnioski

Znaczną część wymiany międzynarodowej wiedzą techniczną można wytłumaczyć przy pomocy teorii neotechnologicznych. „Kapitał wiedzy” przemieszcza się z kraju, który jest innowatorem do imitatora, wykorzystującego różne kanały technologii w celu jej pozyskania. Dzieje się tak na skutek występowania luki technologicznej.

Współcześnie mamy nadal do czynienia z wyraźną przepaścią oddzielającą technologicznych liderów reprezentowanych przez m.in. USA, Japonię, kraje Unii Europejskiej od pozostających daleko w tyle „doganiających” imitatorów, do których niewątpliwie należą kraje Europy Środkowo- Wschodniej, w tym Polska. Wskaźniki obrazujące stopień zaawansowania technologicznego oraz zdolność do generowania i dyfuzji innowacji w tych krajach w znaczny sposób odbiegają od średnich dla krajów Unii Europejskiej i krajów OECD.

Przyczyn takiego stanu rzeczy jest wiele. Do głównych można zaliczyć niedobór nakładów na finansowanie sfeiy B+R, złą strukturę finansowania opartą głównie na środkach pochodzących z budżetu państwa, zbyt małą ilość pracowników naukowych, zwłaszcza w sektorze przedsiębiorstw. Słabości narodowych systemów innowacji tych krajów można upatrywać również w tendencji do koncentrowania środków finansowych w obrębie badań typu podstawowego kosztem małego dofinansowania badań rozwojowych i stosowanych, mających kluczowe znaczenie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>