Krótki zarys ugrupowań integracyjnych w Europie

Stopniowy postęp w tworzeniu struktur organizacyjnych EWG trwał kilka lat. Takie dziedziny gospodarki, którymi zaczęła się zajmować EWG, jak handel wewnętrzny i zagraniczny, przemysł, transport, ochrona środowiska, polityka finansowa i ekonomiczna zjednywał dla EWG nowych zwolenników w Europie. W 1973 r. przystąpiły do EWG: Wielka Brytania, Dania, Irlandia. 1 stycznia 1981 r. – Grecja. 1 stycznial986 r. – Hiszpania i Portugalia. 1 stycznia 1995 r. – Austria, Finlandia i Szwecja. EWG miała stanowić jednolity organizm ekonomiczny, w którym wszystkie państwa należące do tej organizacji prowadzić będą m.in. wspólną politykę gospodarczą.Uzupełnienie i rozwinięcie Traktatu Rzymskiego stanowi jednolity Akt Europejski z 1986 r. i Traktat z Maastricht z 1991 r.

Rokowania z krajami kandydującymi do przystąpienia do Unii Europejskiej doprowadziły do uzgodnienia warunków i terminów, kwot finansowych i okresów przejściowych. Podpisano w Atenach 1 maja 2004 r. traktat akcesyjny na podstawie którego 10 krajów kandydujących do Unii przystąpiło do ugrupowania. Nowymi krajami członkowskimi UE stały się Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Rep. Czeska, Słowacja, Słowenia i Węgry.

Mimo, że wzrósł potencjał ludnościowy i obszar Unii Europejskiej, w której Polska stanowi granicę na wschodzie, to zróżnicowanie poziomu społeczno-ekonomicznego nowych krajów jest duże. Normy techniczne, sanitarne, ekologiczne i inne obowiązujące przepisy konieczne do spełnienia aby można było wykorzystać przeznaczane przez Unię środki finansowe na rozwój strukturalny, restrukturyzację przemysłu i infrastrukturę, wymagają posiadania własnych środków finansowych, co dla wielu krajów nie jest łatwe.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>